در سال 1969، پسربچه 11 ساله پاريسي با نام پاسكال كوته (Pascal Cotte) كارت متروي مادرش را قرض گرفت تا خود را به موزه لوور برساند و به گفته مادرش زيباترين نقاشي دنيا را به چشم ببيند. پسربچه آنقدر جلوي تابلوي نقاشي موناليزا ايستاد تا مسوول موزه مجبور شد برايش يك صندلي ببرد.
سي و پنج سال بعد كوته كه ديگر يك مهندس شده بود باز هم سه ساعت را جلوي اين شاهكار هنري سپري كرد، اما اين بار با يك دوربين بزرگ و با كشف اسرار مهمي از اين تابلوي پررمز و راز. بدين ترتيب و به كمك آن دوربين او توانست تصاويري مختلف از اين تابلو را به انضمام چشمها، دهان و دستهاي موناليزا در ابعاد بزرگ بگيرد و از چهارشنبه گذشته در نمايشگاه مترئون سانفرانسيسكو در معرض ديد بگذارد.مطالعات طولانيمدت روي تابلوي موناليزا، كوته را به سمت طراحي و ساخت اين دوربين سوق داد كه با وضوح 250 مگاپيكسلي، از 13 طيف نوري براي تهيه عكس استفاده ميكند.دوربين ياد شده با بهرهبرداري از فناوري مادون قرمز ( Infrared) و همچنين روشن و واضح كردن تصاوير، تابلو نقاشي را اسكن كرده و بهصورت مجازي، لايههاي روغن جلا را كه در سالهاي متوالي روي آن زده شده، ورقه ورقه ميكند و به عمق نقاشي نفوذ كرده و به سطح رنگ روغني كه لئوناردو داوينچي از آن استفاده كرده ميرسد.
در تصاوير گرفته شده توسط اين دوربين، به طور مثال درختها سبزتر و آسمان آبيتر به نظر ميآيند. به اين ترتيب كوته با استفاده از تصاوير اين دوربين، توانسته بدون صدمهزدن به تابلو و به صورت مجازي به عمق نقاشي نفوذ كرده و با رسيدن به سطح رنگ روغن آن به اسرار نقاشي اين هنرمند بزرگ پي ببرد. كوته در نمايشگاه "اسرار موناليزا منتشر شد" در سانفرانسيسكو و با حضور هزاران تماشاگر مشتاق، 25 مورد از رموز اين نقاشي را كه سالهاست در هالهاي از ابهام قرار دارد، فاش كرد و به شرح مطالعات خود پرداخت.
وي در افتتاحيه اين نمايشگاه گفت: تابلوي موناليزا همانند يك آهنربا افراد را به خود جلب ميكند و اكثر مردم دوست دارند اين تابلو را به چشم خود ببينند.بسياري از افراد كه براي مشاهده اين تابلو به موزه لوور ميآيند چيز زيادي دستگيرشان نميشود و حتي نميفهمند كه چرا موناليزا بهترين تابلوي نقاشي جهان است.كوته در سال 2004، با دوربين 240 مگاپيكسلي خود از موناليزا عكسهاي بسياري گرفت. وي با دقتي كه ساعتها وقت گرفت توانست با استفاده از طيفهاي نوري مختلف از مادون قرمز تا ماوراء بنفش، 13 عكس از اين تابلو بگيرد.اين تصاوير به خاطر وضوح و قدرت تفكيكي كه دارند، حجم حافظه بسياري اشغال ميكنند، به طوري كه 13 تصوير مزبور حدود 22 گيگابايت حجم دارند و هر تصوير آن شامل 15 هزار نقطه در هر اينچ است.
وي پس از گرفتن عكسها، براي آناليز و مشاهده تصاويري كه توسط امواج مادون قرمز و ماوراء بنفشي گرفته شده و معمولا تنها توسط حشرات قابل رويت هستند، 3 هزارساعت وقت گذاشت.
كوته ميگويد كه 25 مورد از رمزهاي موناليزا را از زير چندين لايه روغن جلا و پس از سالها تعمير و رفو كشف كرده است.تصاويري كه توسط امواج مادون قرمز گرفته شده اند، لبخند صاحب تصوير اين تابلوي نقاشي را بزرگتر و واضحتر نشان ميدهند. كوته حتي معتقد است كه با كمك اين دوربين ميتوان طرح مقدماتي لئوناردو داوينچي را نيز كه قبل از تكميل نقاشي توسط رنگ روغن روي تابلو كشيده است، مشاهده كرد. اما بزرگترين كشف كوته در مورد ابرو و موژههاي شخصيت نقاشي شده در اين تابلو است.
وي ميگويد: من يك مهندس هستم و همهچيز را به شكل منطقي خود ميبينم. هميشه فكر ميكردم كه چرا ابرو و مژه در اين نقاشي واضح نيست و چرا نقاشي با اين مهارت و تبحر نبايد به اين جزييات اهميت بدهد؟!وي ميافزايد: روزي با خودم گفتم اگر تنها يك تار ابرو يا يك مژه روي اين تابلو پيدا كنم، در حقيقت مدرك بزرگي در دست خواهم داشت كه ثابت ميكند لئوناردو داوينچي براي شخصيت نقاشي خود مژه و ابرو كشيده است. اين موردي است كه تا آن موقع كسي كشف نكرده بود. سرانجام كوته در يكي از عكسهايي كه از چشمهاي اين نقاشي گرفته بود يك تار ابرو يافت. وي ميگويد: اگر از نزديك به چشمان موناليزا نگاه كنيد، تركهايي را در اطراف چشم آن ميبينيد كه بسيار ريز و تقريبا نامعلوم هستند و اين نشان ميدهد كه قسمت چشم اين نقاشي توسط مسوول يا مرمتگر آن پاك شده و موژهها و ابروهاي آن نيز به خاطر اين دستكاريها محو شده است.
دوربين بسيار دقيق كوته وي را تشويق كرده تا در مورد جزييات بيشتر اين شاهكار هنري كه هميشه اسراري در پس پرده داشته، بيشتر تحقيق كند. سطح مادون قرمز اين تصوير نشان ميدهد كه انگشتهاي دست چپ موناليزا، در ابتدا در يك جاي ديگر، غير از محل كنوني خود كشيده شده بودند. كوته ميگويد: تغيير محل اين انگشتها روي تابلو به خاطر تغيير وضعيت لباس شخصي است كه مدل نقاشي لئوناردو داوينچي شده است.
وي ميافزايد: بسياري از افراد روي اين نكته كار كردهاند و به نتيجه خاصي نرسيدند اما به نظر من دليل موجه آن است كه مكان قبلي مچ دست چپ روي پوششي قرار داشت كه روي شكم موناليزا بود و به نظر من اين يك كشف بسيار بزرگ است.
با استفاده از عكسها ديده ميشود كه رنگ پوست موناليزا صورتي كمرنگ و فضاي پشت او آبيروشن است در حالي كه وقتي به تابلو نگاه ميكنيد رنگ آن خاكستري-سبز ديده ميشود.
كوته گفت: لبخند ژوكوند اصلي موناليزا، بسيار عميقتر از آن چيزي است كه به نظر ميرسد و در حقيقت اين لبخند تمام صورت موناليزا را گرفته بوده است. از ديگر اسراري كه توسط اين محقق كشف شده اين است كه قسمت آرنج موناليزا دستكاري شده است. اين قسمت در سال 1956 توسط شخصي كه با سنگ به تابلو زده، مخدوش شده بود.
همچنين همان پوششي كه قسمت زانوي موناليزا را پوشانده، قسمت شكم وي را نيز پوشانده است.
منبع: CNN و PRnews Wire
